Хайрлашгим келмас сен билан

Хосият Бобомуродова

Хайрлашгим келмас

Сени излаб ўзим келдим тоғ,
Кўрсанг кўксим илма тешик, доғ
Суя мени, қўллагил, шу чоғ,
Хайрлашгим келмас сен билан.

Эй, тоғ, лола кўкартирган тош
Бойчечаклар кўтармоқда бош,
Нега менинг кўзларимда ёш,
Хайрлашгим келмас сен билан.

Билмам, эртам оқми, қорадир,
Бағрим ўтдир, бағрим ярадир.
Эзилган дил йиғлаб борадир,
Хайрлашгим келмас сен билан.

«Қаерда эдингиз?»

Ёғай деган булут мужгонларида
Ёмғир бўлолмайин кўп йиллар қолдим.
Шамоллар аямай эзганларида
Қадам етмас саҳроларда йўқолдим.

Жимгина яшадим, кузимни кутиб
Жимгина кўмилдим хазонлар аро.
Бахтлиман,деган бир сўзимни кутиб,
Юрак ярим бўлди, ярми ҳам яра.
Қанча дарёларни кўзга яширдим,
Дунёни тутарди қуйсам селлари.
Кўздан ортганини сўзга яширдим,
Орзуим, армоним шеър эди бари…

Шамол

Ҳар гал сочларимни силаган шамол,
Бугун битта қўймай тўзғитиб кетди.
Безовта кўнглимнинг асрорларини,
Хазон баргларидай изғитиб кетди.

Ҳамма булутларни ҳайдаб бошимга,
Ёмғирларни узоқ-узоқ бўзлатди.
Хоналарга бирма-бир кириб,
Бир қадрдон изни излатди.

Ногоҳ қуюн бўлиб осмонга ўрлаб,
Уюштирди тоза юракларимни.
Қўлларимдан юлиб, юлқилаб кетди,
Маҳзун шеър битилган варақларимни.

Ҳолимни бир бора кўрмадинг сўраб,
Эгилган қаддимни қилавердинг дол.
Сен ҳам рақибларга қўшилиб кетдинг,
Энам йўқлигини билдинг-а, шамол?…

Қандай асрайман

Соғинчингиз жондан ўтганда,
Гулга дардим айтаман ёниб.
Бир кун гуллар олиб кетганда
Сизни қандай асрайман, жоним?

Бизлар юрсак иш билан бўлиб.
Шубҳа, рашкни кўнгилга солиб,
Узун тиллар келсалар ғолиб
Сизни қандай асрайман жоним?

Сизни чорлар юксаклар бот- бот,
Бир сўз демай жимдир муҳаббат,
Мен бир ожиз майсаман фақат
Сизни қандай асрайман жоним?

Билиб ёндим, билиблар куйдим,
Асирликнинг либосин кийдим,
Ўзимнику йўқотиб қўйдим,
Сизни қандай асрайман, жоним.

***

Кўксимга сиғмайди энди бу азоб,
Сўнгигача ёқар томирларимни.
Қора булутларин елдириб тезоб,
Кўзимга келтирди ёмғирларини.

Майсалар югуриб чиқди йўлимдан,
Кўрди кўзимдаги қайноқ ёшимни.
Бошимни силамоқ келмас қўлидан
Ё кўксига ололмайди бошимни.

Чопди юрагимни титиб, яралаб,
Ҳамдард бўлайин деб энг тоза сўзлар.
Кўрса юрагимни кезиб, оралаб,
Қон йиғлар соғинчинг қолдирган излар…

***

Суҳбати хуш ёнимда шукур,
Тангрим, сенинг эҳсонларинг нақд.
Нега бунча қисқадир бул кун,
Нега бизга етишмайди вақт?

Ошно бўлдик қалб сиримизга,
Бахт айланди асиримизга,
Тўймай қолдик бир-биримизга
Бизга мудом етишмайди вақт.

Ҳар гал юрак очилмай қолар,
Битта тугун ечилмай қолар,
Битта кўнгил кечилмай қолар
Бизга фақат етишмайди вақт.

Ғамлар учун ҳамиша вақт бор,
Айрилиқда фурсатлар бисёр,
Этмоқ бўлсак кўнгилни изҳор,
Бизга доим етишмайди вақт.

***

Сенга бунча ёниб интилдим,ё раб,
Бу қандай телбалик, бу қандайин сир
Мўъжиза кашф этдим бир тошга қараб,
Музлаган бир кўшкка бўлибман асир.

Ўзимнинг кўксимга сиғмаган дилни,
Қандай қилиб сенга қўролдим лойиқ.
Тошга топширдим-а , гулдай кўнгилни,
Ҳақлидир ҳолимга кулса ҳалойиқ.

Энг узун тунларда чека-чека ох,
Сўзладим, бўзладим, жим кетдим охир.
Балки ноҳақдирман, сенда йўқ гуноҳ,
Ҳечса ,айбсизман деб айтсанг-чи, ахир…

Сув сепгандай совуқ, жим-жит ҳамма ёқ,
Ўтмай ўтаётган кунлар бари ёд.
Юрагим вайрона, хаёллар чок-чок,
Нега бунча жимсан, қўрқоқ сукунат?!
Сенсиз ҳам баҳорлар келади, дараxтим.

Фақат у баҳорлар бошқа бўлади,
Унда гул очади маҳзун куртаклар.
Недандир кўзларинг ёшга тўлади,
Тилингдан тўкилар узу-ун эртаклар.

Юз бор гул тутса ҳам бошқа баҳорлар,
Мен кул қилган баҳорингга қайтасан.
Осмонга қўшилиб йиғлаб, саҳарлар,
Дардларингни шамолларга айтасан…

Тахтинг билан бирга қулайди бахтинг,
Юз баҳор кўрки ҳам қилмайди таъсир.
Ёлғон, кетаман деб қилган минг аҳдинг,
Хазонрез кузларга тушасан асир.

Қўй кўкка ёлборма,чўкма унга тиз,
Бевафо ёмғирлар сени унутган.
Алдамчи гуллардан умидингни уз
Сенинг баҳорларинг мен билан кетган.

Манба:http://xosiyatbonu.blogspot.se/

This entry was posted in Крилл алифбосида, Шеърлар. Bookmark the permalink.

Comments are closed.