Дўст учун жонингни берсанг арзийди

Амирқул Пўлкан

Рўбоийлар

Суянган давлатим – арконим Ватан,
Дунёда бору йўқ имконим Ватан.
Юртимдан ўзга ҳеч қўналғам йўқдир,
Орзуйим,армоним, имоним Ватан.

* * *
Дўстларинг гоҳида гараг қилади,
Душманинг баъзида карам қилади.
Тилло, деб тутганинг мис бўлиб чиқса,
Негадир одамга алам қилади.

* * *

Кўксимда на дарду, на оҳим йўқдир,
Йиқилсам гоҳида паноҳим йўқдир.
Бир умр ёлғонга ўрганолмадим,
Ўшандан ўзга бир гуноҳим йўқдир.

* * *

Дунёнинг асрори кўзимга маълум,
Ҳар ўтган баҳорим – ёзимга маълум.
Ҳамма ҳам тушунмас менинг қалбимни,
Ўзимдан ўтгани ўзимга маълум.

* * *

Майлига юрт учун жон фидо бўлсанг,
Ёмондир ва лекин гар гоҳо бўлсанг.
Сен учун ўрин йўқ гулзорда ахир,
Тоғдаги ғорга бор аждаҳо бўлсанг.

* * *

Ортиқча бойликка қўймагил талаб,
Устингдан кулмасин ўзга бир салаф.
Ҳар қайда бор ахир тошу тарози,
Дунёни ҳеч кимса кетмас орқалаб.

* * *

Кўп яша, азизим, асло ўлмагин,
Ташрифинг бу қадар миннат қилмагин.
Гар оёқ қўйсанг сен дастурхонимга,
Уйимга ҳеч қачон қайтиб келмагин!

* * *

Ҳар киши ҳаётда топар ўз ўрнин,
Тополса яхшидир ўлмасдан бурун.
Ҳар битта меванинг таъми бор, лекин
Уларнинг ҳар бири ўзича ширин.

* * *

Донолар кўнглини шод этган яхши,
Боболар руҳини ёд этган яхши.
Бир азиз одаминг бўлмаса агар,
Дунёдан дод солиб тоқ ўтган яхши.

* * *

Бошингдан аритгил шўриш ва ғамни,
Унутма мискинлик қуршаган дамни.
Агар сен дўст бўлсанг, дўстнинг ишин қил,
Балчиққа белама яхши оламни.

* * *

Имонли одамни имон ўлдиради,
Сершубҳа одамни гумон ўлдиради.
Дунёда ҳар каснинг кушандаси бор,
Яхшини ҳамиша ёмон ўлдиради.

* * *

Қисматнинг баридан ушлаб кетамиз,
Қанчалар кўнгилни ғашлаб кетамиз.
Дунё деб бўғамиз бир-биримизни,
Охири дунёни ташлаб кетамиз.

* * *

Сен кеча дўст эдинг, бугунча – душман,
Ва лекин мен асло қилмам пушаймон.
Сен кўп ҳам шод бўлма бош эгганимга,
Эгилиб, сўнг дафъа отилар камон.

* * *

Ишқи билан буюкдир одам,
Шу ишқ билан енгилади ғам.
Сен ишқимни ерга урсанг гар,
Арзимайсан тирноғимга ҳам.

* * *

Ҳаётнинг завқига тўймаган ҳеч ким,
Мен каби юракдан суймаган ҳеч ким.
Севгидан бир илинж топгандир ҳамма,
Ва лекин мен каби куймаган ҳеч ким.

* * *

Дунёда ҳамиша шундай бўлади:
Биров туғилади, биров ўлади.
Ва лекин тиззаси йиртиққа доим,
Иштони йиртилган одам кулади.

* * *

Ўтмишни хаёлдан қочиролмайман,
Манглайдан шўримни ўчиролмайман.
Ҳаммани кечирдим дунёга келиб,
Мен фақат ўзимни кечиролмайман.

* * *

Элидан, халқидан норози йўқдир,
Ҳақиқат тилсиздир – овози йўқдир.
Дунёда ҳар нарса ҳисобли, лекин
Қадрни ўлчашга тарози йўқдир.

* * *

Донолар сўзласа риё қаёқда,
Кўзинг ожиз бўлса зиё қаёқда.
Сўзидан биласан яхши одамни,
Дунё кўрмаганга дунё қаёқда?

* * *

Мард бўлсанг, кўксингни керсанг арзийди,
Дунёда одамдек юрсанг арзийди.
Йигитга қанотдир дўсти,оғаси,
Дўст учун жонингни берсанг арзийди.

This entry was posted in Амирқул Пўлкан. Bookmark the permalink.

Comments are closed.