Kategorier
Умарқул Пўлкан

Бир баҳор достони

 

Умарқул Пўлкан

 

 

(Достондан парча)

Урушнинг даҳшатли кунлари чекинган ғанимнинг бели букилган, қонли кўзидан ёши дув-дув тўкилган олабасир дамлар эди. Аскарларимиз жангларда ғалаба устига ғалабага эришиб, ёвни ўз уяси томон шиддат билан қувиб борарди. Буюк ғалаба кунларига саноқли кунлар қолган эди.
Ҳарбий комиссариатдагилар Аҳадга: ”Урушнинг кўпи кетиб, ози қолди, ёш экансан, колхозингга бориб ишлайвер!” деб уни қайтариб юборишади. Учинчи марта ариза ёзиб келиб ҳам ҳеч иш чиқаролмаган Аҳад ноиложликдан Жизмонсойга қайтиб келиб, ишни бошлаб юборди.
Аҳаднинг ота-бобоси чўпон ўтган эди, узоқ-яқинга донғи кетган эди.

Kategorier
Крилл алифбосида Умарқул Пўлкан

Бахши илҳоми

Умарқул Пўлкан

 

 

 

 

Жизмон булоғи

Баҳор шамолидай шивирлаб ўйнаб,
Чўпон қиз ўт ёққан чойдишдай қайнаб,
Дилига ишқ тушган йигитдай сўйлаб,
Оқасан жўш уриб Жизмон булоғи.

Оқ чашма, кўк чашма кўркам валлами,
Ўзинг табиатнинг бизга инъоми,
Ўзига муносиб аталмиш номи,
Жизмонсой булоғи, Жизмон булоғи.

Kategorier
Крилл алифбосида Умарқул Пўлкан

Ҳеч ким билмасин…

Умарқул Пўлкан

Ҳажвий шеърлар ва фельетонлар
Тошкент – 1980 йил

 

Мақтов кимга ёқмайди?

Ҳар кимнинг ўз феъли бор,
Ҳар кимнинг ўз одати.
Пашша филга айлангай
Агар келса омади.
Зоғ булбулни мот қилар,
Чумчуқ чўқир лочинни.
Хуллас, омад келса бас,
Кўрсатавер кучингни.
Ҳар ишнинг боши – мақтов,
Бусиз бахтинг боқмайди.
Ахир ўзинг ўйлаб кўр,
Мақтов кимга ёқмайди?

Kategorier
Крилл алифбосида Умарқул Пўлкан

Куйлайман

Умарқул Пўлкан

Шеълар ва достон
Ғофур Ғулом номидаги адабиёт ва санъат нашриёти
Тошкент – 1976 йил

Куйлайман

Дўстлар, сизга айтай достон,
Бурро ширин тилим билан.
Тил десангиз ҳаммада бор,
Куйлай қувноқ дилим билан
Қалбим кенгдир мисли уммон,
Дилим терма, достонга кон.
Куй бобида ошдим довон,
Ўқиб ўқиб билим билан.

Kategorier
Крилл алифбосида Умарқул Пўлкан

”Ёмонларга шеъримни,мен найза – яроқ қилдим”

Умарқул Пўлкан

Яроқ қилдим

(Терма)

Донолар сўзин тинглаб,
Сўзлардан сабоқ қилдим.
Ишонмадим ёлғонга,
Доим иштибоҳ қилдим.
Чақиб мағзини олиб,
Фикрим тах – батаҳ қилдим.
Билмаганим ўрганиб,
Ақлимдан сўроқ қилдим.

Kategorier
Крилл алифбосида Умарқул Пўлкан

Oтам берган созим янграр қўлимда

Умарқул Пўлкан

Сенингдек гулбаҳор йўқ жаҳонда

Ватан, бахт гул очар гулбоғларингда,
Уфқлар нур ичар чироқларингдан,
Кўкламлар жой олмиш қучоқларингдан,
Сенингдек гулбаҳор йўқдир жаҳонда,
Сенингдек ҳур диёр йўқдир жаҳонда.

Қиёсинг ой, қуёш бўлмиш азалдан,
Боболар куйлаган дилбар ғазалсан,
Жаннатсан,ризвонсан,юртим гўзалсан,
Сенингдек гулбаҳор йўқдир жаҳонда,
Сенингдек ҳур диёр йўқдир жаҳонда.

Kategorier
Крилл алифбосида Умарқул Пўлкан

Қалам соҳиблари доим соғ бўлинг


Умарқул Пўлкан

Самарқандни севмай бўлмас

Қалдирғочни қанотидай қайрилди кўп замонлар,
Мард тарихнинг қўлларида синиб кетди камонлар,
Самарқандни асраб қолди, бироқ ишқу-имонлар,
Бу дунёда Самарқандни севмай бўлмас, дўстларим.

Самарқанд бу тўзим билмас мангуликка ҳайкалдир,
Кўп савдодан сочи оппоқ она-ерга сайқалдир,
Бу кун менинг манглайимга битилган бир зарҳалдир,
Бу дунёда Самарқандни севмай бўлмас, дўстларим.

Хатирчида,Нуротада,Иштихонда кезганман,
Зарафшоннинг зилолидан ажиб бир завқ сезганман,
Шоир бўлиб Самарқандда илк шеъримни ёзганман,
Бу дунёда Самарқандни севмай бўлмас, дўстларим.

Kategorier
Крилл алифбосида Умарқул Пўлкан

Қирқ кокилли ёр келади


Умарқул Пўлкан

Бахшиман

Ўз элимда ўзим бекман, тўраман,
Яхшиларни суйиб жондай кўраман.
Довруғли халқ даврасида юраман,
Халқ мадҳини куйлаб келган бахшиман.

Юртим беҳишт, кўп миллатли, пояли
Ҳар бири ҳам ободликда ҳаёли,
Ҳур инсонлар бунда аҳил, зиёли
Бахт иқболдан сўйлаб келган бахшиман.

Kategorier
Крилл алифбосида Умарқул Пўлкан

Умарқул Пўлкан

Ўзбекистон Ёзувчилар Уюшмасининг аъзоси, бахши шоир Умарқул Пўлкан сулоланинг асосий бўғинидир.1927 йилда таваллуд топган шоир кўз кўриб қулоқ эшитмаган азобу изтиробларни бошдан кечирган. У бир ҳафталик чақолоқлик чоғида онадан етим қолиб, отаси Пўлкан бахши қўлида улғаяди.1942 йилда машҳур бахши Сталин қатоғонига учраб вафот этганидан сўнг, 14 ёшга тўлиб тўлмаган ёш Умарқул ўзини 16 ёшдаман дея расмийлаштириб урушга жўнаб кетади.